دبیر چهل و سومین جشنواره بینالمللی فیلم كوتاه تهران باذحضور در استودیو رادیو فرهنگ با تأكید بر اینكه جریان اصلی، پویایی و هدایت این رویداد بزرگ بر دوش جوانان فیلمساز است، از استقبال كمنظیر مخاطبان و برپایی چهار سانس فوقالعاده در هر شب خبر داد و اعلام كرد انجمن سینمای جوانان ایران با 57 دفتر استانی، در مسیر تحول زیرساختهای آموزشی، بهروزرسانی سختافزارها، دیجیتالسازی كامل سامانهها و همگامی با فناوری هوش مصنوعی حركت میكند.
بهروز شعیبی، دبیر چهل و سومین جشنواره بینالمللی فیلم كوتاه تهران و مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران، در گفتگوی زنده با برنامه «هفت اقلیم» رادیو فرهنگ كه از محل پردیس سینمایی ملت روی آنتن رفت، با ابراز خرسندی از فضای پرشور این دوره از جشنواره گفت: پیش از حضور در استودیو، در سالنهای نمایش حضور پیدا كردم و برای نخستین بار صحنهای را دیدم كه پرده سینما دیده نمیشد؛ زیرا جوانان علاقهمند نه تنها تمامی صندلیها را پر كرده بودند، بلكه تا دم درِ ورودی ایستاده فیلمها را تماشا میكردند. این حضور چند هزار نفره جوانان نشان میدهد كلیدواژهای كه همه ما را گرد هم آورده، «امید» است.
وی در پاسخ به پرسشی درباره پذیرش مسئولیت در انجمن سینمای جوانان ایران و چالشهای آن در مقایسه با بازیگری و كارگردانی بیان داشت: از سالهای دبیرستان كه وارد جامعه شدم، درگیر كار سینما بودهام؛ مدیریت مجموعهای با 57 دفتر فعال در سراسر كشور كه همزمان عهدهدار آموزش، تولید و رشد جوانان است، كاری بسیار پرحجم و سنگین به شمار میرود. قضاوت درباره درستی عملكردم را به نگاه مخاطبان و اهالی سینما در آینده میسپارم، اما تمام تلاشم انجام وظیفه به بهترین شكل ممكن در این مجموعه بوده است.
دبیر جشنواره بینالمللی فیلم كوتاه تهران با اشاره به ضرورت اعتماد به نیروی جوان و دوری از ساختارهای دستوپاگیر اداری تصریح كرد: از صمیم قلب باور دارم كه در جشنواره فیلم كوتاه تهران، فراخوانها و آییننامهها كار نمیكنند؛ بلكه راهبران واقعی و هدایتكنندگان اصلی جشنواره، خود فیلمسازان جوانی هستند كه با آثارشان نبض رویداد را در دست دارند و ما مسئولان موظفیم خود را به انرژی و خواستههای آنان برسانیم.
شعیبی با اشاره به برنامههای تحولی در ساختار سینمای جوان تأكید كرد: همانگونه كه عمر سینما رو به افزایش است، فناوریها و ابزارهای آن نیز با شتاب دگرگون میشوند؛ از این رو در سال گذشته تمام سیستمهای اداری و آموزشی انجمن از ساختارهای دستی و پستی به سامانههای دیجیتال ارتقا یافت و نرمافزارها بهروزرسانی شدند. در كنار این اقدامات، توسعه آموزشهای آنلاین و نوسازی امكانات و تجهیزات سختافزاری با جدیت دنبال میشود تا انجمن با نسلی كه در كلاسها حضور دارند كاملاً منطبق گردد.
مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران درباره چرخه اقتصادی فیلم كوتاه و ایده اكران بستههای فیلم در سینماها موسوم به «اكران قرار» توضیح داد: تصویب این طرح بیش از یك سال زمان برد و ما صراحتاً از نهادهایی مانند سازمان سینمایی خواستیم هیچگونه حمایت مالی از این بستهها نكنند تا این جریان بتواند با تكیه بر جذب مخاطب روی پای خود بایستد. در حال حاضر ماه اول از بسته سوم در حال نمایش است كه طی آن سه یا چهار فیلم برجسته جشنواره گذشته در سانسهای 60 تا 75 دقیقهایِ بعدازظهر با بلیت نیمبها برای تماشاگران اكران میشود. با اطمینان میگویم كه تماشای فیلمهای كوتاه در این قالب گاهی بسیار لذتبخشتر از فیلم بلند است؛ زیرا بسیاری از انتظارات مخاطب كه در سینمای بلند برآورده نمیشود، در فیلم كوتاه تجلی مییابد.
وی با اشاره به همكاری مشترك با رادیو و ضرورت همافزایی رسانه شنیداری با سینما گفت: رادیو همچنان با سنت دیرینه خود رسانهای بسیار بانفوذ و اثرگذار در پهنه جغرافیایی كشور است و مخاطب میتواند از طریق آن تازهترین رویدادها و اخبار دفاتر استانی را دنبال كند. از سوی دیگر، جریان نوینی در تولید فیلم بر پایه پادكستها شكل گرفته كه در آن تصاویر با متنهای شنیداری پیوند میخورند و این نقطه تلاقی حرفهای صدا و تصویر است. همچنین نباید از دگرگونیهای عظیم صنعت فیلمسازی با ورود هوش مصنوعی غافل شد؛ مسألهای بنیادین كه انجمن سینمای جوانان در پی آموزش سریع و بهكارگیری این فناوری است.
شعیبی پیرامون آمار استقبال و فروش بلیتهای جشنواره چهل و سوم خاطرنشان كرد: تمامی ظرفیتهای نمایش پیش از آغاز رسمی جشنواره تكمیل شد و ناچار شدیم از همان شب نخست، هر شب چهار سانس و چهار سالن فوقالعاده اختصاص دهیم كه این تقاضای فزاینده همچنان ادامه دارد. این استقبال چشمگیر نشان میدهد صنعت تصویر و نمایش باید در طول سال از ظرفیت فیلم كوتاه در بستر سینماها و سامانههای نمایش درخواستی (VOD) بهرهبرداری كند.
دبیر چهل و سومین جشنواره بینالمللی فیلم كوتاه تهران در پایان درباره شعار این دوره از رویداد یادآور شد: پس از رویدادها و تجربیات سال گذشته، لزوم بازخوانی و یادآوری داشتههای فرهنگی كشورمان بیش از پیش احساس شد. اندیشه غنی ایرانی سرچشمه و محل الهام اصلی فیلمسازان ماست، اما در مرحله ترجمه این اندیشه به زبان تصویر، افق دید ما باید چشماندازی جهانی داشته باشد تا آثاری پدید آید كه برای تمام فرهنگها و مردمان جهان قابل همذاتپنداری باشد