كارگردان جوان مستند «دژنو» با تشریح روند ساخت اثری درباره بمباران شیمیایی فراموش‌شده شهر نودشه در استان كرمانشاه گفت كه تبعات دفاع مقدس هنوز در زیست بومی مردم غرب كشور جریان دارد و این مستند در پی آن بوده تا روایتی بی‌طرفانه و وفادار به روایت شاهدان عینی از فاجعه‌ای را ثبت كند كه همواره زیر سایه رویداد شیمیایی حلبچه نادیده انگاشته شده است.
سینا ولدبیگی، مستندساز جوان اهل شهرستان پاوه و فارغ‌التحصیل رشته مدیریت امور بانكی، در گفتگوی زنده با برنامه «هفت اقلیم» رادیو فرهنگ پیرامون حضور اثرش با عنوان مستند «دژنو» در چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم كوتاه تهران اظهار داشت: این فیلم سومین تجربه فیلمسازی و نخستین اثر بلند و جدی كارنامه من به شمار می‌رود كه روایتی مستند از فاجعه بمباران شیمیایی شهر مرزی نودشه در یك روز پس از فاجعه بزرگ حلبچه است.
وی با اشاره به ضرورت پرداختن به این برگ تاریخی ناگفته افزود: ما خودمان كُرد هستیم و آسیب‌های جنگ و بمباران شیمیایی همچون زخمی همیشگی بر جان ما نشسته كه با اندك تلنگری تازه می‌شود؛ مظلومیت بزرگ نودشه در این بود كه پس از رخداد حلبچه، هم‌زمانی این دو بمباران سبب شد مظلومیت و واقعه شیمیایی نودشه به كلی مغفول بماند و حتی نسل جدید این منطقه نیز از ابعاد آن بی‌خبر باشند. به اعتقاد من، تبعات جنگ هنوز در خانه‌ها و زیست مردم مرزنشین جریان دارد و بیشترین هزینه‌ها و جان‌فشانی‌ها و آمار شهدا و جانبازان متوجه این مردم نجیب بوده است.
كارگردان مستند «دژنو» با تأكید بر محوریت تصویر و قاب‌بندی در ساختار بصری اثرش تصریح كرد: در پرداختن به این واقعه تاریخی، پیش از ورود به روایت كلامی، قاب‌بندی‌ها و ثبت جغرافیای خاص منطقه اهمیت بنیادین داشت؛ چراكه ما خود واقعه را ندیده بودیم، بلكه شنیده بودیم. بنابراین تلاش كردیم روایتی بی‌طرفانه از گذشته ارائه دهیم و ناگفته‌هایی را بازگو كنیم كه تا پیش از این مجالی برای دیده‌شدن نیافته بودند.
ولدبیگی درباره فرایند پژوهش و هزینه‌های ساخت فیلم توضیح داد: تولید این مستند پس از سه سال پژوهش همه‌جانبه میدانی و هشت روز فیلمبرداری پرفشار و همراه با بازسازی صحنه‌ها به سرانجام رسید. كل هزینه تولید رقمی نزدیك به 300 میلیون تومان بود كه بخش اعظم آن با سرمایه شخصی و بخش اندكی نیز از طریق حمایت‌های شهرداری‌ها و دلسوزی و انگیزه عوامل فنی و همراهان تامین شد. ارزشمندترین دستاورد این فیلم برای من زمانی رقم خورد كه در اكران اولیه برای اهالی منطقه، خود شاهدان عینی واقعه فیلم را تماشا كردند و اعلام داشتند روایت فیلم كاملاً با واقعیت‌های آن روز انطباق دارد و كوچك‌ترین مغایرتی در آن دیده نمی‌شود.
وی درباره استقبال گرم تماشاگران از مستند «دژنو» در پردیس سینمایی ملت و دیدن اثر روی پرده عریض سینما خاطرنشان كرد: تا پیش از این، آثارمان را تنها با ویدئو پروژكتور دیده بودیم. دیدن این فیلم برای نخستین بار روی پرده واقعی سینما تجربه‌ای بسیار عمیق بود؛ به ویژه آنكه استقبال جوانان به حدی بود كه علاوه بر پر شدن ردیف صندلی‌ها، مخاطبان روی پله‌های سالن نشسته و با شوق مستند را تماشا می‌كردند.
ولدبیگی در پایان با اشاره به ظرفیت‌های بی‌بدیل بصری و معماری منطقه اورامانات و شهرستان پاوه تأكید كرد: معماری پلكانی و طبیعت منحصربه‌فرد پاوه مانند تابلویی پویاست كه هر فیلمسازی را به خلق اثر و ثبت تصویر فرا می‌خواند؛ در این جغرافیا تنها كافی است دوربین روشن شود تا ماهیت محیط به تصویر معنا ببخشد. با وجود كمبود امكانات، انجمن سینمای جوانان پاوه در سه سال گذشته بسیار فعال بوده و آثار موفقی در جشنواره‌های معتبری مانند جشنواره سلیمانیه و فیلم كوتاه تهران داشته است.
