هشدار نسبت به تمركز منابع در هزینه‌های اداری؛ رشد 183 درصدی اعتبارات بر مبنای كدام شاخص بوده است؟

یك پژوهشگر و كارشناس اقتصاد فرهنگ پر رادیو فرهنگ تأكید كرد: اتكا به ارقام اسمی در لوایح بودجه نمی‌تواند نشان‌دهنده گشایش در بخش فرهنگ باشد و بدون پایش نرخ تحقق، احتساب نرخ تورم و تفكیك هزینه‌های پشتیبانی و اداری از تولید واقعی، امكان ارزیابی كارایی دستگاه‌های فرهنگی وجود ندارد.

1405/07/28
|
08:14

دكتر مرتضی یادگاری در برنامه تخصصی «میز فرهنگ» رادیو فرهنگ پیرامون وضعیت بودجه‌ریزی فرهنگی كشور با تأكید بر اینكه رقم اسمی بودجه به‌تنهایی خطای تحلیل ایجاد می‌كند، بیان داشت: برای داوری علمی درباره وضعیت مالی حوزه فرهنگ، باید یك بسته شاخص‌های پنج‌گانه مبنا قرار گیرد.
این كارشناس درباره شاخص ها گفت : رقم اسمی بودجه، سهم فرهنگ از كل بودجه عمومی كشور، قدرت خرید واقعی اعتبارات با لحاظ تورم عمومی، درصد تحقق و تخصیص قطعی منابع، و مهم‌تر از همه، میزان تأثیر عینی هزینه‌كردها در زندگی و زیست‌بوم مردم شاخص‌های پنج‌گانه ای است كه باید مورد توجه قرار گیرد.
وی با استناد به یافته‌های نظارتی و پژوهشی كشور افزود: در گزارش رسمی مركز پژوهش‌های مجلس شاهد افزایش 183 درصدی اعتبارات دستگاه‌های اصلی حوزه فرهنگ در طول یك سال بوده‌ایم؛ اما پرسش بنیادی و فنی كه باید پاسخ داده شود این است كه این رشد چشمگیر بر مبنای كدام شاخص، با چه هدفی و در كدام بخش صورت گرفته است؟ واقعیت تلخ این است كه بخش عمده‌ای از بودجه‌های مصوب در عمل یا محقق نمی‌شود و یا در مسیرهای اداری جذب می‌گردد و سهم اندكی به زیرساخت‌ها، هنرمندان و تولیدات واقعی می‌رسد.
یادگاری با اشاره به شكاف ساختاری میان مصوبات روی كاغذ و واقعیت اجرایی گفت: متأسفانه در سال‌های اخیر شاهد یك چالش مزمن هستیم؛ فاصله عمیق میان “بودجه مصوب”، “میزان پرداخت واقعی” و “كیفیت هزینه‌كرد در میدان عمل”. بخش زیادی از اعتبارات صرف امور پشتیبانی، لجستیك و هزینه‌های جاری بدنه متورم دستگاه‌ها می‌شود، در حالی كه زیرساخت‌های پایه‌ای و نیازهای اصیل جامعه دچار مضیقه شدید مالی هستند.
این كارشناس با تأكید بر ضرورت پیاده‌سازی «حكمرانی داده» در عرصه فرهنگ تصریح كرد: سیاست‌گذاری فرهنگی نیازمند نظام اندازه‌گیری برخط، شاخص‌های مدون ارزیابی و استقرار سازوكارهای دریافت بازخورد است تا بتوان سیاست‌ها و بودجه‌ها را بر اساس شواهد واقعی اصلاح كرد. یكی از آسیب‌های بنیادین امروز، گسترش “فاصله میان فرهنگ رسمی و فرهنگ زیسته مردم” است كه بدون داده‌های دقیق و اندازه‌گیری منظم، قابل درك و ترمیم نخواهد بود.
وی درباره ابهام در نحوه توزیع اعتبارات و لزوم شفافیت پاسخگویی مسئولان خاطرنشان كرد: اینكه صرفاً اعلام شود بودجه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی یا فلان نهاد فرهنگی چند هزار میلیارد تومان است، گرهی از ابهامات باز نمی‌كند. باید جدول تفصیلی بودجه و گزارش‌های عملكرد مالی به شكل شفاف برای جامعه كارشناسی و افكار عمومی باز شود تا دقیقاً آشكار گردد چه درصدی از این اعتبارات در مسیر فربه‌تر شدن هزینه‌های اداری خرج شده و چه میزان از آن به شكل خالص به حمایت از تولید فرهنگی، جریان‌های اصیل مردمی و بهبود سرانه فرهنگی جامعه اختصاص یافته است

دسترسی سریع