دكتر محمد رسولی، استاد دانشگاه و پژوهشگر تاریخ و ادبیات، در برنامه «ققنوس» ویژه بزرگداشت روز حافظ ، لسان الغیب حافظ را جامع حكمت كهن ایرانی و مبانی فرهنگ اسلامی خواند و وام‌گیری خلاقانه او از متون پیشین را عاملی بنیادین در حفظ هویت و همبستگی ملی توصیف كرد.
دكتر محمد رسولی در بررسی پیشینه‌های آفرینش ادبی حافظ گفت: پس از سده هشتم هجری تقریباً هیچ ادیب و سراینده‌ای نیست كه به شكلی مستقیم یا نامستقیم از حافظ تأثیر نپذیرفته باشد؛ اما آنچه اهمیتی مضاعف دارد این است كه حافظ خود انسانی شگفت‌انگیز و پیچیده بود كه با وجود برخورداری از افقی ژرف و ناشناخته، با توده‌ها و لایه‌های گوناگون جامعه زیست و سختی‌های روزگار متزلزل خود را لمس كرد.
وی علت سرآمدی حافظ را در جامع‌الاطراف بودن او دانست و تصریح كرد: حافظ افزون بر اشراف كامل به متون دینی و فرهنگ اسلامی، دریچه‌ای رو به فرهنگ و حكمت گمشده ایران كهن بر روی خود گشود؛ نشانه‌های آشكار این پیوند را می‌توان در كاربست نام‌ها، مفاهیم و اصطلاحات شاهنامه فردوسی در سراسر دیوان او دید. تجربه تاریخی نشان داده است تنها سرایندگانی در حافظه همیشگی خواص و عوام مانا می‌مانند كه با هر دو آبشخور فرهنگ اصیل ایرانی و مبانی اسلامی همسو باشند.
این استاد دانشگاه در برنامه ققنوس رادیو فرهنگ با اشاره به تأثیرپذیری حافظ از سخنورانی چون سعدی، خاقانی، سنایی و نظامی گنجوی یادآور شد: بهره‌مندی از علوم و آثار پیشینیان نشانه دانشمندی است، اما نبوغ ویژه حافظ در این بود كه مضامین شاعران پیش از خود را با عیاری بسیار ارزنده‌تر، معنوی‌تر و در سطحی متعالی‌تر بازآفرینی كرد و از این رهگذر، نقشی ماندگار در حفظ همبستگی و انسجام ملی ایرانیان بر جای نهاد.
