علیرضا تابان، گوینده رادیو فرهنگ با بیان اینكه اجرای برنامه «امین ایران» برای او یكی از دشوارترین تجربههای حرفهایاش است، گفت: برای خود ایشان از صمیم قلب خوشحالم زیرا پس از یك عمر مجاهدت، مبارزه و تحمل سختیهایی كه به جرات فراتر از توان بسیاری از انسانها بود، به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت رسیدند.
وی افزود: هدایت یك جامعه و كشور در بیش از 36 سال و 6 ماه، آن هم در میان فراز و نشیبها، بحرانها و رویدادهای گوناگون، كار سادهای نبود و تنها حسرتی كه همواره در دل ایشان باقی مانده بود، شهادت بود.
تابان ادامه داد: با وجود این احساس، همه ما همچنان در شوك این فقدان به سر میبریم و این شوك برای من به عنوان یك گوینده، هر روز بیشتر خود را نشان میدهد.
هنوز احساس میكنم این اتفاق همین امروز رخ داده و هنوز نتوانستهام آن را باور كنم.
وی گفت: روایت فقدان كسی كه تمام زندگیام زیر سایه او شكل گرفته بود، سختترین نوع سخن گفتن است اما در برنامه «امینایران» وظیفه دارم همراه با همكارانم، لحظه به لحظه روایت وداع را برای مردم بازگو كنم و انجام این مسئولیت برایم بسیار دشوار است.
این گوینده رادیو فرهنگ بیلن كرد: همواره میان وظیفه حرفهای گویندگی و احساسات درونی خود درگیر هستم و نبردی درونی را تجربه میكنم. نمیتوانم احساس واقعیام را پنهان كنم و میدانم هر بار كه پشت میكروفن مینشینم، كنترل این بغض كار آسانی نیست.
وی افزود: هر بار كه تلاش میكنم با آرامش و صلابت سخن بگویم، به یاد میآورم كه مانند میلیونها نفر دیگر، تكیهگاه خود را از دست دادهام و همین ناباوری، همچون سایهای سنگین بر تمام واژههایم مینشیند.
تابان در پایان گفت: در برنامه « امین ایران» خود را تنها یك مجری نمیدانم بلكه شاهد عینی این فقدان بزرگ هستم و باید با صدایی لرزان اما استوار، غم یك حضور عظیم را روایت كنم. سختترین بخش این روایت آن است كه باید مطابق قواعد اجرا سخن بگویم اما در واقع انجام آن برایم ممكن نیست. فقط تلاش میكنم صدای صادقانه بغضهای این ملت باشم حتی اگر این صدا در میان كلمات گم شود زیرا روایتگر فقدان كسی هستم كه نبودش تمام كلماتم را به سكوت میكشاند.