سمیه نجفی، گزارشگر رادیو فرهنگ، در گفتوگو با روابط عمومی این شبكه، از دغدغهها، تجربهها و چالشهای حرفه گزارشگری سخن گفت.
وی تعهد، مسئولیتپذیری و حضور در میدان را از مهمترین ویژگیهای یك گزارشگر دانست و اظهار كرد: «این شغل را به خاطر عشق به سرزمینم، ایران، انتخاب كردم. این جمله برای من فقط یك شعار نیست، بلكه شیوه زندگی من است.»
نجفی در ادامه، «سرزمین مادری» را بخشی از هویت هر ایرانی اصیل دانست و افزود: «تفاوتهای ما تنها در زبان و خردهفرهنگهاست، نه در اصل وجودیمان. از همین رو، وقتی از كار و تلاش برای ایران سخن میگوییم، سربلندی و اعتلای كشور، بر هر چیز دیگری اولویت دارد.»
این گزارشگر رادیو، ساخت مستند رادیویی «طلوع زندگی» در سال 1396 با موضوع زلزله كرمانشاه را نقطه آغاز فعالیت حرفهای خود عنوان كرد و گفت: «یك سال حضور در مناطق زلزلهزده، باعث شد با تمام وجود سختیها و محدودیتهای این حرفه را لمس كنم. پس از آن، سفر به خوزستان، شلمچه و هویزه تجربههای ارزشمندی برایم رقم زد و نگاه مرا به حرفه گزارشگری عمیقتر كرد.»
وی «صداقت» را مهمترین ركن گزارشگری دانست و تصریح كرد: «هر جا كه به حضور من نیاز باشد، در آنجا حاضر میشوم؛ از سیل پلدختر گرفته تا زلزلههای كرمانشاه و اندیكا. باور دارم صداقت، مهمترین سرمایه یك گزارشگر است. اگر صادق باشی، مردم به تو اعتماد میكنند و در كنار تو میایستند.»
نجفی در پایان، با اشاره به حضور میدانی خود در رویدادهای مختلف، گفت: «از خیابانهای انقلاب و آزادی تا دانشگاهها و محلههای مختلف، شاهد ایستادگی مردم بودهام. حتی در شرایط دشوار و خطرناك، خستگی برایم معنا نداشته است؛ زیرا باور دارم وظیفه من روایت حقیقت است. مردم ایران با وجود همه سختیها، امید را زنده نگه داشتهاند و همین امید، بزرگترین سرمایه كشور ماست.»
