در بخشی تولیدی برنامه « ققنوس» ویژه بزرگداشت روز حافظ بخشی به همت حمیرا فراتی به نظر اساتید ادبیات فارسی درباره حافظ شیرازی اختصاص یافت برنامكی در آیین رونمایی از لوح فشره « الایا ایها الساقی» كه خوانش غزلیات حافط است پخش شد و نظرات دكتر حسن بلخاری و دكتر حسین معصومی‌همدانی در برنامه «ققنوس»، با محور تحلیلی، جایگاه كلام حافظ را به مثابه نقطه كمال غزلسرایی، مهندسی واژگان و جمع میان الفت انسانی و كشف عرفانی تبیین شد.
در بخش تحلیلی برنامه، دكتر حسن بلخاری با تمركز بر كلیدواژه‌های معرفتی در غزلیات خواجه شیراز اعلام كرد: كاربرد دو واژه «محبت» و «دوستی» در متون اصیل نشان می‌دهد كه ما معمولاً دوستی را در ساحت مناسبات اجتماعی و تعامل با همنوعان به كار می‌گیریم، در حالی كه محبت و عشق در پیوند میان انسان با پروردگار و معشوق ازلی معنا می‌یابد؛ شأن نزول این نگاه را می‌توان در بیت بنیادین «نبود نقش دو عالم كه رنگ الفت بود / زمان طرح محبت نه این زمان انداخت» به تماشا نشست.
همچنین دكتر حسین معصومی‌همدانی با بررسی ساختار بیانی خواجه شیراز یادآور شد: حافظ بهترین مضامین و ابیات شاعرانی چون مولوی، سعدی، اوحدی، همام و خواجو را استقبال كرده است؛ از این رو دیوان او عصاره كامل دیوان‌های غزلسرایان پیش از او به شمار می‌رود، زیرا آنچه را از دیگران وام گرفته به مرتبه‌ای از كمال و جمال رسانده كه پیشینیان حتی تصورش را هم نمی‌كردند. كلام او گزیده‌ترین ساختار زبانی را دارد و چینش یكایك كلمات با دقتی كم‌نظیر محاسبه شده است.
