صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

شوربختانه خود حافظ شعرش را گرد نیاورده و محمد گلندام که در بود و نبودش هم تردید است ، در گرد آوری دیوان خواجه به سخن امروز چندان امانت نورزیده ...

... مفهوم و عمل صوفی در اندیشه و شعر حافظ به گونه ای دیگر خود نمایی می کند .
شوربختانه خود حافظ شعرش را گرد نیاورده و محمد گلندام که در بود و نبودش هم تردید است ، در گرد آوری دیوان خواجه به سخن امروز چندان امانت نورزیده و افزون بر حذف پاره ای ابیات مدح که پس از تخلص « حافظ» می آمده و هنوز چند تایی از آن باقی است ، با الفبایی کردن ترتیب غزل ها تاریخ سرودن آن ها را پریشان کرده و بنابراین زمان سرودن غزل ها روشن نیست .و نمی توان چگونگی دگرگون شدن اندیشه حافظ را پی گرفت . البته حافظ پژوهان زمان سرودن برخی از غزل ها را که به رویدادی خاص اشاره کرده است روشن کرده اند . با این یادآوری به سراغ « صوفی » میرویم که از واژه ها و مضمون های پر بسامد دیوان حافظ است .
با نگرش به این واژه در غزل های حافظ در می یابیم که حافظ صوفی بوده و خود را صوفی خوانده است یا دست کم به آنان بد گمانی و تعریض نداشته است :
یک حرف صوفیانه بگویم ، اجازت است
ای نوردیده صلح به از جنگ و داوری
یا :
صوفی صومعه ی عالک قدسم لیکن
حالیا دیر مغان است حوالتگاهم
تا به آن جا می رسد که :
ز خانقاه به میخانه می رود حافظ
مگر زمستی زهد ریا به هوش آمد
که تعریض بر صوفی و زاهد با هم است ، با این توضیح که تعریض به زاهد از صوفی سرچشمه گرفته است ، سخن را به پایان می بریم اما این بحث ادامه دارد .
والسلام

مرتبط با این خبر

  • تکیه دولت ، قدیمی ترین تکیه مخصوص تعزیه ایران

  • « دو کبوتر ، دو پنجره ، یک پرواز »

  • آشنایی با دانشنامه امام‌حسین (ع)

  • به مناسبت هفته دفاع مقدس؛ عملکرد مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس

  • فرهنگ ماه محرم در کردستان

  • گفتگو با محمدرضا دوست محمدی کاریکاتوریست و تصویر ساز

  • صادق رحمانیان در آستانه بازگشایی مراکز آموزشی : اقبال به رادیو بیشترشده است

  • آیین های برداشت محصول در فرهنگ مردم

  • تشریح ویژه برنامه های سی و هفتمین سالگرد بزرگداشت هفته ی دفاع مقدس

  • مکاتب ادبی جهان:مکتب سورئالیسم