صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

شوربختانه خود حافظ شعرش را گرد نیاورده و محمد گلندام که در بود و نبودش هم تردید است ، در گرد آوری دیوان خواجه به سخن امروز چندان امانت نورزیده ...

... مفهوم و عمل صوفی در اندیشه و شعر حافظ به گونه ای دیگر خود نمایی می کند .
شوربختانه خود حافظ شعرش را گرد نیاورده و محمد گلندام که در بود و نبودش هم تردید است ، در گرد آوری دیوان خواجه به سخن امروز چندان امانت نورزیده و افزون بر حذف پاره ای ابیات مدح که پس از تخلص « حافظ» می آمده و هنوز چند تایی از آن باقی است ، با الفبایی کردن ترتیب غزل ها تاریخ سرودن آن ها را پریشان کرده و بنابراین زمان سرودن غزل ها روشن نیست .و نمی توان چگونگی دگرگون شدن اندیشه حافظ را پی گرفت . البته حافظ پژوهان زمان سرودن برخی از غزل ها را که به رویدادی خاص اشاره کرده است روشن کرده اند . با این یادآوری به سراغ « صوفی » میرویم که از واژه ها و مضمون های پر بسامد دیوان حافظ است .
با نگرش به این واژه در غزل های حافظ در می یابیم که حافظ صوفی بوده و خود را صوفی خوانده است یا دست کم به آنان بد گمانی و تعریض نداشته است :
یک حرف صوفیانه بگویم ، اجازت است
ای نوردیده صلح به از جنگ و داوری
یا :
صوفی صومعه ی عالک قدسم لیکن
حالیا دیر مغان است حوالتگاهم
تا به آن جا می رسد که :
ز خانقاه به میخانه می رود حافظ
مگر زمستی زهد ریا به هوش آمد
که تعریض بر صوفی و زاهد با هم است ، با این توضیح که تعریض به زاهد از صوفی سرچشمه گرفته است ، سخن را به پایان می بریم اما این بحث ادامه دارد .
والسلام

مرتبط با این خبر

  • فراخوان دومین جشنواره «ایران ساخت» منتشر شد

  • « شغلم : خندیدن »

  • « زبان فارسی »

  • هر سحرگاه با «سحوری » از رادیو فرهنگ

  • سیری در ادبیات ایتالیا در رادیو کتاب

  • ترتیل قران کریم هر سحرگاه در رادیو فرهنگ

  • نغمه های نیمایی را از رادیو فرهنگ بشنوید

  • ماه مبارک رمضان در آینه ادبیات پارسی

  • « سکوت یا پر حرفی »

  • ثبت ملی عروسک قوم ترکمن