صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

در ادامه ی سلسله نشستهای برنامه ی کیمیا در باب مفهوم زندگی و خوشبختی یاسر هدایتی کارشناس مجری برنامه با دکتر امیر عباس علی زمانی استاد فلسفه و دین دانشگاه تهران گفتگو کرد .

در ادامه ی سلسله نشستهای برنامه ی کیمیا در باب مفهوم زندگی و خوشبختی یاسر هدایتی کارشناس مجری برنامه با دکتر امیر عباس علی زمانی استاد فلسفه و دین دانشگاه تهران گفتگو کرد .
در برنامه ی گذشته به طور مفصل درباره ی نظریه ی ارسطو بحث و گفتگو شد . در این برنامه درباره ی لذت و خوشبختی و نسبت خوشی و خوشبختی گفتگو خواهیم کرد .
یاسر هدایتی در ابتدای بحث درباره ی آکراسیا گفت : آکراسیا هنگامی رخ می دهد که فاعل در حالی که می تواند بهترین را انجام دهد ، بر خلاف حکم همه جانبه نگر خویش به بهترین رفتار کند . در حقیقت گویی فاعل دچار نوعی ناخویشتن داری شده و فعلی را انجام می دهد . ارسطو از این عمل به عنوان آکراسیا به معنای ضعف اراده در انجام یک فعل که اخلاقی نیست نام می برد .
دکتر امیر عباس علی زمانی در ادامه گفت : سقراط می گوید کسی که به کار خوب معرفت داشته باشد حتما آن فعل خوب را انجام می دهد . در حقیقت آن معرفتی که سقراط می گفت حتما مارا به سعادت و فضیلت می رساند . طبق مبنای سقراط از کجا بدانیم شخصی معرفت دارد یا نه ؟ در پاسخ به این پرسش باید بگویم با توجه به عملی که هر فرد انجام می دهد می توانیم بفهمین شخص معرفت دارد یا نه ؟ و هنگامی که فعل خوبی را انجام می دهد آن شخص معرفت دارد .
بنابراین معرفت مساوی با فضیلت است و و فضیلت تنها از دامن معرفت بر می خیزد . گاهی به میان انسانهایی می رویم که نسبت به یک فعل آگاهی کامل دارند ولی بسیاری از این افراد به آنچه بدان آگاهی دارند عمل نمی کنند .
به واقع چرا چنین اتفاقی می افتد ؟
دکتر علی زمانی در ادامه اظهار داشت : ارسطو انسانها را به چهار دسته تقسیم بندی می کند که در اینجا می خواهم چند دسته از این انسانها را معرفی کنم .
دسته ی اول انسانهای فضیلت مند هستند . انسانی که آگاهی دارد و اصولی دارد و آگاهانه به فضیلت عمل می کند . این دسته از افراد از فضیلت مند بودن لذت می برند حکیم هستند و اخلاقی زیست می کنند .
دسته ی دوم تا حدودی شبیه گروه اول هستند و افعال انسانهای فضضیلت مند را انجام می دهند اما گاهی برای انجام فضیلت با خود در ستیز هستند. درون این افراد ستیزی به وجود می آید . این اشخاص در نهایت بر آن تشویش غلبه می کنند و حرف عقل را انجام می دهند این دسته از اشخاص را به تعبیری انکراتیا (enkrateia) به معنای خویشتن دار معرفی می کنند .
دسته سوم در حقیقت همان آکراسیاست . آکراسیا به معنای ضعف اخلاقی یا همان ناخویشتن دار است . آکراسیا به تعبیری عمل کردن به یک فعل بر خلاف منطق ماست .

مرتبط با این خبر

  • شنیدنی هایی از تهران جدید در زمان قاجار

  • بررسی ارتباط نشر کتاب و سرانه مطالعه در رادیو فرهنگ

  • سیزدهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی در «هفتانه»

  • "لوح خورشید" به مروجان و کتاب های جذاب اهدا می شود

  • بررسی ارتباط نشرکتاب و سرانه مطالعه در «سکوت کتاب»

  • به بهانه تولد استاد تارنوازی ایران؛ نگاهی به زندگی و آثار موسیقیایی «هوشنگ ظریف »

  • همراه با عدالت عابدینی و دوچرخه اش در سفرنامه خوانی به مالزی سفر کنید!

  • نگاهی به نمایش «مقدس » سعدی محمدی عبد، تا معافیت مالیاتی هنرمندان در «جادوی صحنه»

  • نگاهی به زندگی و آثار موسیقیایی «هوشنگ ظریف » در خنیاگران

  • «رفاقت با سازهای ایرانی» در چاپ اول