صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

عاشقان حق، حاجیان همیشگی، احرام بستگان از خویشی خویش، مرحبا نثارتان.
امروز از روز عرفه سخن خواهم راند. نهمین روز از ماه ذی حجه که گرچه علی الظاهر (( عید )) خوانده نشده اما جایگاه والای این روز آن را تا آستانه عید بودن پیش برده.

نویسنده: ارسطو جنیدی

عاشقان حق، حاجیان همیشگی، احرام بستگان از خویشی خویش، مرحبا نثارتان.
امروز از روز عرفه سخن خواهم راند. نهمین روز از ماه ذی حجه که گرچه علی الظاهر (( عید )) خوانده نشده اما جایگاه والای این روز آن را تا آستانه عید بودن پیش برده. زیرا به فرموده حضرت رسول اکرم (ص)، جایگاه و شان روز عرفه در میان روزها، همچون جایگاه شب قدر است در میان شب ها. و در حدیثی دیگر آمده که وجود مبارک و مقدس حضرتش فرمودند: (( اگر کسی به هر علتی توبه و استغفار و نیایش با خداوند در شب قدر را از دست داده، روز عرفه را بیش تر ارج بداند که جبران کننده از دست دادن شب قدر است )).
پس اگر شب قدر از هزار ماه برترست، روز عرفه نیز چنین است در میان روزها.
از این روی است که برای عاشقان حق، و امیدواران به لقای الله، این روز همچون عید تقی می شود و چه زیبا این حقیقت بر زبان مولانا جاری شده:

چون عید و چون عرفه عاشقان این عرفات
به هرکه قدر تو دانست می دهند برات

آری... برات آزادی و سند والای انسانیت و واصل به حق شدن از آن کسی است که از روز عرفه، از وقوف در عرفات، و از دیگر مناسک زیبای حج توشه ای ابدی بردارد، قدر هدایتی را که خداوند نثارش کرده نیک بداند و از چنگال شیطان رهایی یابد.
عرفه از عَرَفَ مشتق شده. عَرَفَ یعنی شناخت. پس روز عرفه روز شناخت حق تعالی است. اما انسان گناه آلود و محدود، چگونه خداوند پاک و سبحان و نامحدود را می تواند شناخت؟ اینجاست که باز حدیثی دیگر از رسول خاتم(ص) کلید این پرسش است:
((هرکس خود را شناخت، خداوند خویش را نیز شناخته.))

اگر انسان دریابد که چقدر می تواند خوب و پاک و شریف باشد و معصوم از گناه، انگاه است که درک می کند خداوند مهربان چه سان او را ماک و بی آلایش آفریده و او را از روی تصویر پاک خویش خلق فرموده، اما انسان رنگ شیطانی به خویش گرفته.
مس روز عرفه روزیست که خودت را بشناسی. روزی که بدانی چقدر خوب و پاک و بی آلایش آفریده شده بودی اما خویشتن را اسیر و عبد اهریمن ساخته ای. اگر تو ای انسانی که بر تو سجده کردند آن ملائک آسمانی، قدر و منزلت و جایگاه خویش را نشناسی، پس تاج (( کرّمنا بنی آدم )) بر سر جانت جای نخواهد داشت:

دلا غافل ز سبحانی، چه حاصل؟
اسیر نفسِ شیطانی، چه حاصل؟
بوَد قدر تو افزون از ملائک
تو قدر خود نمی دانی، چه حاصل؟

و این سخن زیبای باباطاهر، به راستی زمزمه همه ما در روز عرفه است. روز شناخت خود و شناخت خداوند. روز توبه و انابه به درگاه یزدان پاک. روز اشک عاشقی.
آری... پس عرفه عید است. عید راستین روز محو شدن در ذات حق است. روز قربانی کردن نفس اماره است. روز چون ابراهیم بودن است. روز چون اسماعیل بودن است.

روز عرفه شب قدری دیگر است... شب قدری در میان درخشش خورشید. خورشید ایمان در دل هایمان تابنده باد.

مرتبط با این خبر

  • گفتگو با راوی عشق پر شور دو نسل   در«چاپ  اول» رایو فرهنگ

  • روزشمار دهه امامت و ولایت

  • مرحوم جلال‌الدین همایی از عشق در شعر شاعران می‌گوید

  • ساحل تراکمه، شاعر غزل پاره‌ها در شعر شبانه رادیو فرهنگ

  • ناگفته‌هایی از پیشینه میدان تکسیم در رادیو فرهنگ

  •   از استاد علی راهجیری تا نقد روانشناختی فیلم ها   در«هفتانه» رادیو فرهنگ

  • خوانش بخش هایی ازکتاب « خواب آندلس » در «رویای کاغذی»

  • مرحوم جلال الدین همایی از  عشق در شعر شاعران می گوید  

  • استقامت و پشتکار رمز موفقیت

  • گفتگو با گردآورنده « دانشنامه مد » در«چاپ  اول» رایو فرهنگ