صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

زبان فارسی با پیشینۀ دیرین وبا همۀ فراز ونشیب ها حتی در روزگاری که عربی گویان و عربی نویسان در کاربرد واژه های عربی زیاده روی می کردند ، آسیبی ندید و نیرو هم گرفت اما در چند دهۀ اخیر سخت آسیب پذیر شده است .

نویسنده : باقر خلیلی
اما اندکی از تاریخ زبان فارسی بگوییم و به امروز و آسیب های امروز زبان برسیم .
کهن‌ترین گزارشی که دربارۀ زبان دری داریم ، گفتۀ « ابن مقفع » است که « ابن ندیم » در کتاب الفهرست آورده است ، ابن ندیم می‌نویسد : «عبدالله بن مقفع گوید : زبان‌های فارسی عبارت‌ است از فهلوی و دری و فارسی و خوزی و سریانی .
فهلوی منسوب به " فهله " است ، نام پنج شهر است و آن اصفهان و ری و همدان و ماه نهاوند و آذربایجان است و اما دری زبان شهرهای مداین بود و درباریان به آن سخن می‌گفتند و منسوب به درگاه پادشاهی است و از میان زبان‌های مردم خراسان و خاور، زبان مردم بلخ در آن بیشتر بود و اما فارسی ، زبان موبدان و دانشمندان و مانند آنان بود و آن زبان مردم فارس است و اما خوزی زبانی است که با آن شاهان و امیران در خلوت و هنگام بازی و خوشی با پیرامونیان خود سخن می ‌گفتند و سریانی زبان اهل سواد و نوشتن و هم نوعی از زبان سریانی فارسی بود.»
خوشبختانه زبان فارسی دری ، از برکت فردوسی و دیگر استادان قدیم ، آسیب چندانی ندید و اصول آن تا امروز هم به جا مانده و کمتر زبانی است که در گذر دوهزار و دویست - سیصدسال این درست و پویا مانده است .
باز هم به این بحث را دنبال می کنیم . والسلام

مرتبط با این خبر

  • «عاشورای حسینی در آینه ادبیات پارسی»

  • «تکیه دولت کهن ترین تکیه ی تهران »

  • عزاداری ماه محرم در سفرنامه های سیاحان اروپایی

  • « تعزیه از گذشته تا امروز »

  • از چشمه سار شهادت؛ ویژه برنامه رادیو فرهنگ در روز عاشورا

  • استدلال ابن سینا بر وجود نفس

  • بیست و هفتم شهریور ، روز شعر و ادب فارسی

  • پدر ، عشق و پسر

  • "بیکرانگی " ویژه برنامه تاسوعای حسینی رادیو فرهنگ

  • برگ های روشن آینه ؛ به مناسبت تاسوعا و عاشورا