صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

با درود و سلام بر شما عاشقان زبان پارسی و منتظران آن بزرگ نجات بخش بشریت و آن برپا کننده حکومت قرآن و عدالت و انسانیت، فرزند برومند حضرت رسول اکرم(ص) ، گوهر یگانه عالم هستی، مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف.

نویسنده: ارسطو جنیدی

امروز بسیار مبارک خواهد بود که به مناسبت تولد والاترین بشارت عالم هستی، از وجود گرامی آن نوید بخش دادگری و عدالت و اسلام ناب، در آینه ادب پارسی سخن بگوییم و مشام جان را به وجود حضور مقدسش بهشتی کنیم.
از حضرت مهدی(عج) در ادب پارسی به تلویح و تصریح سخن بسیار رفته است و تمام شاعران و نویسندگان بزرگ میهن عزیزمان، این اشتیاق و آرزو را به نحوی زیبا بیان کرده اند.
از میان صدها قطعه در ستایش حضرت صاحب الزمان(عج)، امروز به نقل ابیاتی از دو قطعه شعر زیبا در ستایش حضرت مهدی(عج) خواهیم پرداخت. اشعاری از دوره معاصر که بسیار گویا و لطیف سروده شده اند وگواهی صادق هستند بر عشقی فروزان بر وجود مقدس والاترین تجلی عدالت.
قطعه نخستین از استاد فقید، مترجم قرآن، عارف و فیلسوف ارجمند، مرحوم مهدی محی الدین الهی قمشه ای است.
این بزرگمرد فرزانه یکی از شیعیان راستین خاندان عصمت و طهارت بود و از عاشقان وجود مقدس حضرت ولیعصر(عج).
با آن که در دهه های اخیر ترجمه های نیکویی بر قرآن کریم نگاشته شده و همگی شایسته ارج نهادن هستند اما ترجمه سترگ استاد فقید مهدی الهی قمشه ای بر روی قرآن، ترجمه ای گرانمایه است و هنوز هم از برترین، شیواترین و مقبول ترین ترجمه ها به شمار می رود. کتب فلسفی و عرفانی ایشان نیز در جای خود از بهترینهای حوزه فلسفه و عرفان هستند. از آنجا که بنا دارم در گفتاری دیگر به معرفی این عارف گرامی و عاشق حضرت حق بپردازم، اینک بیش از این در باب شخصیت گرامی و آثار این استاد فقید سخن نمی گویم. تنها به این نکته اشاره می کنم که فرزند دانشمند و صاحبدل ایشان، استاد حسین محی الدین الهی قمشه ای، از جواهرات ذی قیمت عهد و دوران ما هستند و وجود پر برکت ایشان منشاء برکت برای برافروخته نگاه داشتن چراغ عرفان و ادب پارسی در زمان ما است.
اینک ابیاتی از شعر زیبای (( شاهد جان )) از استاد روانشاد، مهدی الدین الهی قمشه ای، در ستایش بزرگ منجی عالم بشریت، حضرت صاحب الزمان (عج) :

ای شاهد جان، بازآ در غیب جهان کم زن/ نقش رخ زیبا را بر پرده عالم زن// راز ابدیت را در پرده نهان گردان/ یا رخ به جهان بنما وز سرِّ ازل دم زن // اوضاع جهان بنگر درهم شده چون زلفت/ بر نظم جهان دستی بر طرّه پُر خَم زن// مانند خیلی ای جان آتشکده گلشن کن/ بازار صنم بشکن راه بت اعظم زن// هم قصه حسنت را بر خیل ملائک گو/ هم شعله عشقت را بر خرمن آدم زن// صد قافله دل گم شد در هم خَمِ گیسویت/ دستی پی دلجویی بر گیسوی پُر خم زن// زخمی که الهی را در سینه ز هجرانست/ تاچند نمک پاشی، رحمی کن و مرهم زن//

قطعه دومی که ابیاتی از آن را ذکر می کنیم از شاعر فقید، استاد مشفق کاشانی است. او شاعری خوش قریحه و باذوق بود و اشعارش رایحه ای از زیبای لفظ سبک عراقی را در خود دارد.
و اینک ابیاتی از شعر دلنشین (( غایب از نظر )) این شاعر در ستایش حضرت ولیعصر(عج) :

بازآ که دل هنوز به یاد تو دلبرست/ جان از دریچه نظرم چشم بر درست// بازآ که دگر سایه دیوار انتظار/ سوزنده تر ز تابش خورشید محشرست// بازآ که مردم چشمم ز درد هجر/ در موج خیز اشک چو کشتی شناورست// ای رفته از برابر یاران ((مشفقت)) / رویت به هرچه می نگرم در برابرست//

...و سلام بر منجی بی همتای بشریت و نور والای اسلام، حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف و درود بر شیفتگان آن حضرت و منتظرانش...

مرتبط با این خبر

  • آخرین رویدادهای هفته کتاب از رادیو فرهنگ

  • نگاهی به دوران پیشدادیان / قسمت دهم

  • برگزاری نمایشگاه عکس چهل سالگی انقلاب در خارج از کشور

  • با فرهنگ سفر کنیم: سفر به انزلی و سمنان

  • پای صحبت های صمیمانه رشید کاکاوند

  • "رادیو کتاب" در خانه کتاب

  • آداب خواستگاری و عروسی در کهگیلویه و بویراحمد

  • برنامه پرونده بررسی می کند: قوانین مربوط به عملیات بانکی

  • ((پشت چراغ سبز)) به سراغ ازدواج مجدد در میانسالی می رود

  • برنامه های هفته ی کتاب در پایتخت کتاب ایران ، کاشان