صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

چون بسی ابلیس آدم ْروی هست / پس به هر دستی نشاید داد دست
مولوی

نویسنده : حسین نعمتی

برخی افراد گمان می¬کنند چون عرفان، طریقه و مکتب مدارا و مروت است و عارفان انسانهایی بسیار خوش مشرب و اهل تسامح هستند لذا در پذیرش و دوستی با دیگران حد و سدی ندارند و هر کسی را به راحتی در دایره دوستی خود می پذیرند و جذب می¬کنند.
این بیت به¬ خوبی نشان می¬دهد که به رغم باور عامه درباره پذیرش دوستی با هر کس از سوی عارفان، آنها در انتخاب و پذیرش دوست ملاک و معیار دارند، و تنها به ظاهر افراد نگاه نمی¬کنند بلکه مراقبت و احتیاط بسیار می¬کنند که با هر کسی دست دوستی ندهند. بسیاری از افراد، باطنی پلید و شیطانی دارند و در پی ضربه زدن به دیگرانند، بنابراین هر کس در هر مرتبه¬ای برای حفظ خود از دوستی با این ابلیسان آدمی روی پرهیز می¬کند به ویژه عارفان(بدلیل اهتمام در سیر و سلوک) در این خصوص دقت بیشتری دارند.
به تعبیر مولوی حتی بعضی از این ابلیسان آدمْ¬روی خود را به شکل اهل حق و حقیقت در می¬آورند ،ادعای پیشوایی می¬کنند و افراد ساده لوح را فریب می¬دهند. به سخن دیگر چنین افراد پلیدی گاهی در مقام شیخ و مراد در می¬آیند. لذا همه ما در انتخاب دوست و راهنما و معلم باید بسیار مراقبت کنیم. چون چنین ابلیسان آدمی روی در همه اقشار وگروه ها وجود دارند حتی جایی که گمان نمی¬کنیم همچون مدعیان پیشوایی عرفانی.
بنابراین در عرفان هم (به رغم این باور عامیانه که عارفان همه را می¬پذیرند) برای پذیرفتن یا نپذیرفتن افراد خط و مرز مشخصی وجود دارد و هیچ گاه ظاهر کسی دلیل پذیرفتن او نیست.*
*بگذریم¬ که قلیلی از عارفان اگر همه افراد را می¬پذیرند حتی افراد ناموجه را، حساب این مردان خدا از بقیه جداست،زیرا این بزرگان همانند دریایی هستند که نه تنها از چنین افرادی تاثیر نمی¬گیرند بلکه¬ می¬توانند آنها را منقلب و متحول کنند.

مرتبط با این خبر

  • مولانا جلال الدین، خورشید عرفان ایران (قسمت هفتم)

  • علی علیه السلام مرد عدالت

  • «پرتره»

  • "آئینه بلاغت" و" قدر عشق" در رادیو فرهنگ

  • ویژه برنامه قدر عشق ؛ چقدر علی و قدر علی را میشناسیم؟

  • آینه بلاغت ؛ بلاغت کلام امیر مومنان علی (ع)

  • ویژه برنامه شب های قدر از رادیو فرهنگ

  • چگونگی قرار دادهای اجاره های مسکونی و تجاری

  • تحلیل و بررسی هزینه‌های صرف شده در جشنواره تئاتر فجر

  • وقتی مهتاب گم شد