صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

گلین خانم با پرستاری از کودکان اشراف و توانگران زندگی می کرد و این روز ها هم که پیر و فررسوده شده بود ، مهمان گرامی آنان بود که از قصه ها و لطیفه هایش لذت می بردند .

نویسنده : باقر خلیلی

بی گمان فرهنگ، تاریخ، ادبیات و زبان هر کشور، پایه‌های استوار هستی و منش تک تک مردم آن کشور است . در فرهنگ ما ‌جز تاریخ‌نویسان ، ادیبان ، شاعران ، دانشمندان و هنرمندان ایرانی ، گاهی دیگران هم نقشی بسیار سازنده و مهم داشته‌اند .
این امر به‌ویژه در روزگاری که ایرانیان با شیوه‌های تاریخ‌نویسی و پژوهشگری علمی آشنایی چندانی نداشته‌اند ، بیشتر جلوه می‌کند.
بسیاری کسان به انگیزه های گوناگون مثلاً دلبستگی به فرهنگ شرق یا کار کردن در ایران رویدادهای تاریخی ، سیاسی و ادبی آن دوران رانوشته اند . سفرنامه‌ جهانگردان و سفیران کشورهای اروپایی در ایران بخشی از تاریخ آن دوران ما را به خوبی نشان می دهد و از آن جا که آنان با دیدی دیگر به رویدادها و مسائل می‌نگریسته‌اند ، جلوۀ دیگری از حقایق و واقعیت‌های آن دوران را بازگو کرده اند .
یکی از این گونه کتاب های برجسته که یادگار « لارنس پل الول ساتن » خاور شناس و ایران شناسی بنام است « قصه های مشدی گلین خانم » است .
ساتن که پیش تر هم به ایران آمده بود ، در سال هزار و نهصد و چهل و سه میلادی که ایران در اشغال متفقین بود ، به دستور دولت انگلیس به ایران آمد که در رادیو تهران بخش " صدای انگلیس " را راه اندازی کند .
وی که از سفر های گذشته اش با « علی جواهر کلام » سیاستمدار و روزنامه نکار ایرانی آشنا بود ، آخر هفته ها به خانۀ او می رفت و در این رفت و آمد ها با « مشدی گلین خانم » خویشاوند جواهر کلام آشنا شد .
هنکامی که گلین خانم کم حرفی این جوان انگلیسی را دید ، قصۀ " هر کس حرف بزنه ، باید به گوساله آب بده " را برایش گفت و با این کار ساتن به استعداد شگرف او دربه یاد داشتن قصه های عامیانه ایرانی پی برد و رفته رفته قصه ها را همان کونه که می شنید یادداشت کرد . قصه های گلین خانم چندی هم از رادیو تهران پخش می شد .
ساتن از سال هزار و نهصد و چهل و سه تا چهل وهفت میلادی در ایران ماند و صد وهفده قصه ای را که از زبان شهرزاد قصه گوی معاصر شنیده بود ، نوشت .
یک سال پس از رفتن او قصه گوی پیر هم درگذشت .
گردآوری این قصه های ایرانی در نوع خود بی سابقه است . در بخش داستان فرهنگ متن کامل داستان « هر کس حرف بزنه ، باید به گوساله آب بده » برگرفته از کتاب مشدی گلین خانم را می خوانید .والسلام

مرتبط با این خبر

  • « آن بیست و سه نفر »

  • « سفرنامه برادران شرلی »

  • فراخوان هشتمین جایزۀ ادبی پروین­ اعتصامی

  • درباره کتاب «پنجه بر دیوار» بیشتر بشنوید

  • ایثار و از خودگذشتگی در فرهنگ مردم

  • نقد و بررسی نمایش رومولیت در جادوی صحنه

  • نام آوران ایران زمین: گفتگو با دکتر جلال الدین رفیع فر

  • نشست نقدوبررسی کتاب «اخضر احمر» برگزار شد

  • افلاطون (بخش دوم)

  • شهر سوخته در خراسان